دل هم حکایت بی سرنشینی قایق کودکیست رها شده بر سطح آب . . .
پی نوشت اهورایی :
این قافله ی عمر عجب می گذرد
دریاب دمی که با طرب می گذرد
ساقی غم فردای حریفان چه خوری
پیش آر پیاله را که شب می گذرد
- خیام -
RSS