زكوي يار مي آيد نسيم باد نوروزي

از اين باد ار مدد خواهي چراغ " دل " بر افروزي 

چو گل گر خرده​ای داری خدا را صرف عشرت کن

كه قارون را غلط ها داد سوداي زر اندوزي

ز جام گل دگر بلبل چنان مست می لعل است

که زد بر چرخ فیروزه صفیر تخت فیروزی

به صحرا رو که از دامن غبار غم بیفشانی

به گلزار آی کز بلبل غزل گفتن بیاموزی

چو امكان خلود اي دل در اين فيروزه ايوان نيست

مجال عیش فرصت دان به فیروزی و بهروزی

طریق کام بخشی چیست ترک کام خود کردن

کلاه سروری آن است کز این ترک بردوزی

سخن در پرده می‌گویم چو گل از غنچه بیرون آی

که بیش از پنج روزی نیست حکم میر نوروزی

- حافظ -

سال نو مبارك و ايام به كام

*. چند روزي سفر هستم و اگر عمري بود سري به دوستان خواهم زدحتما